Rekordy

Model stegozaura (Bałtowski Park Jurajski)Najszybszy – ornitomimozaury takie jak dromicejomim, ornitomim i strutiomim (osiągały około 80 km/h[1]),
Najcięższy – argentynozaur (niektóre szacunki sugerują, że ważył około 110 ton – lecz odkryto stosunkowo niewiele skamieniałości tego zwierzęcia, w związku z tym szacunki nie są pewne), bruhatkajozaur (niektóre szacunki sugerują masę do 130, a nawet 220 t, jednak są one bazowane na fragmentarycznych skamieniałościach i jako takie nie są pewne) lub amficelias (do 122 t – szacunki bazowane na opisanym przez Edwarda Drinkera Cope'a pojedynczym niekompletnym kręgu, który zaginął wiele lat temu),
Najdłuższy – argentynozaur (niektóre szacunki sugerują, że osiągał 42 m długości – patrz uwagi wyżej), bruhatkajozaur (wg niektórych szacunków osiągał 44 m długości – patrz uwagi wyżej) lub amficelias (wg niektórych szacunków do 58 m – patrz uwagi wyżej),
Najwyższy – zauroposejdon (osiągał 18,5-19 m, być może bruhatkajozaur (przy wadze 100-200 t musiał osiągać również ogromne rozmiary),
Najdłuższa szyja – mamenchizaur – do 15 m[2], superzaur – 13 m, zauroposejdon – 11 m,
Największy mózg – tyranozaur (mózg wielkości mózgu goryla). Proporcjonalnie największy – Bambiraptor- jego stosunek masy mózgu do masy ciała (EQ) wynosi 12,5-13,8, jednak jest to osobnik młody i w miarę wzrostu EQ spadało. Troodon – EQ 6,5.
Najdłuższa czaszka – torozaur (jego czaszka osiągała 2,6 m długości), spinozaur – wg szacunków około 2,5 m,
Największy drapieżnik – spinozaur (sugeruje się, że mógł osiągać 17 metrów długości i 8 t wagi, giganotozaur – ok. 7 t, 13-16 m i ok. 6 m wysokości, karcharodontozaur ok. 12,13 m, 6 t, tyranozaur – 12-13 m, 5 t i mapuzaur bardzo podobnie),
Najmniejszy – epidendrozaur (osiągał 12-15 cm długości, 5 cm wysokości; ważył ok. 100 g)
Najwcześniejszy – eoraptor i herrerazaur (żyły 228 milionów lat temu); jeszcze starszy jest silezaur sprzed 230 mln lat, lecz obecnie jest on uznawany za przedstawiciela szerszego kladu Dinosauriformes. W 1999 r. opisano też odkryte na Madagaskarze fragmentaryczne skamieniałości dwóch gatunków archozaurów, być może nieco starszych od eoraptora i herrerazaura, pierwotnie zidentyfikowanych jako przedstawiciele prozauropodów[3]; jednak nowsze badania sugerują, że co najmniej jeden z nich może w ogóle nie być dinozaurem, lecz bardziej prymitywnym przedstawicielem archozaurów[4].